failure.png

Απέτυχα! Και τώρα, τι; - Διαχείριση αποτυχίας

Μερικές φορές αναρωτιέμαι, άραγε υπάρχει πραγματική αποτυχία; Και τι είναι αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε ότι αποτύχαμε; Όταν καταφέρουμε αυτό που θέλουμε, λέμε ότι επιτύχαμε, ενώ όταν δεν το καταφέρουμε το αίσθημα της αποτυχίας μας κατακλύζει. Στη ζωή μας βιώνουμε περισσότερες αποτυχίες παρά επιτυχίες...

Ο λόγος που δεν το συνειδητοποιούμε αυτό είναι γιατί εστιάζουμε στις επιτυχίες μας και προσπαθούμε να τις διατηρήσουμε. Ωστόσο, ορισμένες φορές, μια αποτυχία ενδέχεται όχι μόνο να μας στενοχωρήσει, αλλά και να μας οδηγήσει σε αδιέξοδο. Τότε αρχίζουν οι αρνητικές σκέψεις, οι οποίες, εντείνουν τα αρνητικά συναισθήματα και το αδιέξοδο φαίνεται αδύνατον να ξεπεραστεί.

Τι είναι όμως πραγματικά η επιτυχία και τι η αποτυχία;
Κατά τον Osho, η επιτυχία είναι το αποτέλεσμα μιας κατάστασης, η οποία ικανοποιεί την αυτοεικόνα μας, αυτό δηλαδή που πιστεύουμε ότι είμαστε, ενώ η αποτυχία το ακριβώς αντίθετο. Η αποτυχία (αν και δεν συμφωνώ με την λέξη )υπάρχει επειδή προσπαθούμε για την επιτυχία. Αν δεν προσπαθήσαμε για κάτι, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αποτύχουμε.
Για εμένα προσωπικά η λέξη αποτυχία είναι αδόκιμη, θα ήταν καλύτερα να την ονοματίζαμε σαν τον "λάθος τρόπο" για να πετύχουμε το σκοπό μας. Μόνο έτσι μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε προκειμένου να βελτιωθούμε. Αν μαθαίνουμε από τα λάθη μας, μετατρέπουμε το λάθος σε εμπειρία, που μας κάνει σοφότερους, (αρκεί να μην το επαναλαμβάνουμε). Η γνώση που θα έχουμε αποκτήσει θα μας δώσει το πλεονέκτημα στην επόμενη προσπάθεια.
Λέγεται πως ο Έντισον έκανε πάνω από 1.000 προσπάθειες μέχρι να καταφέρει να φτιάξει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα και όταν του ζήτησαν να σχολιάσει τι αισθανόταν για τις αποτυχίες αυτές, είπε: «Δεν απέτυχα 1.000 φορές, απλώς βρήκα 1.000 τρόπους με τους οποίους έμαθα πως να μην λειτουργεί ο ηλεκτρικός λαμπτήρας».

Όμως τι πρέπει να κάνουμε όταν δεν πετυχαίνουμε τον στόχο μας;
Το πρώτο που πρέπει να ελέγξουμε είναι αν ο στόχος είναι πραγματικά δικός μας, καθώς και αν είναι ρεαλιστικός. Για παράδειγμα: θέλω να γίνω γιατρός επειδή θα χαρούν οι γονείς μου, αντίστοιχα, θέλω να παίξω στην Εθνική ομάδα μπάσκετ και είμαι 1,50. Ο στόχος που δεν τον θέλουμε τόσο ολοκληρωτικά, όπως η ανάγκη μας για τροφή ή νερό, μπορεί να είναι απλά μια επιθυμία. Οι επιθυμίες όμως δεν είναι πάντοτε και στόχοι ζωής. Οπότε είναι λάθος να συγχέονται.

Το δεύτερο που πρέπει να κάνουμε είναι να ξεκαθαρίσουμε πόσο διατεθειμένοι είμαστε να κοπιάσουμε για αυτό το στόχο και αν αξίζει η προσπάθεια μας και τυχόν πράγματα και σύνηθες που θα πρέπει να εγκαταλείψουμε με το ισοδύναμο της επίτευξης του στόχου.

Αν καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο στόχος είναι δικός μας, είναι ρεαλιστικός και είμαστε διατεθειμένοι να δουλέψουμε με σύστημα και πειθαρχεία, τότε το επόμενο που πρέπει να κάνουμε είναι να αναλύσουμε τι δεν δούλεψε σωστά την πρώτη φορά, να επανεξετάσουμε τον τρόπο που δράσαμε και να δημιουργήσουμε εναλλακτικά σενάρια για την επίτευξη του. Αν νιώθουμε ότι είμαστε σε αδιέξοδο μπορούμε να το συζητήσουμε με κάποιον δικό μας άνθρωπο ή με κάποιον σύμβουλο ψυχικής υγείας. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα να καθορίσουμε πλήρως τη ζωή μας. Κανείς δεν ελέγχει ολοκληρωτικά το τι μπορεί να κάνει. Η ζωή μας έχει έναν ρευστό χαρακτήρα ως προς την εξέλιξή της. Να θυμάστε ότι το 80 % είναι οι πράξεις μας και 20% ο αστάθμητος παράγοντας.
Να είστε όμως σίγουροι ότι αν το 80% δουλέψει σωστά τότε ο στόχος θα έχει επιτευχτεί κατά 80% έστω και αν το 20% που δεν ορίζουμε έχει πάει τελείως στραβά πράγμα αρκετά σπάνιο.

Τέλος να θυμάστε ότι η αποτυχία δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο ή ως αδιέξοδο, αλλά ως ένα ακόμη σκαλοπάτι προς την επιτυχία.

Γράφει ο Μάριος Σκιαδάς, σύμβουλος ψυχικής υγείας.

Παρεχόμενες Υπηρεσίες ψυχική υγείας:

1.Προσωπική ανάπτυξη  - Πρόγραμμα bebetter

2.Ψυχοθεραπεία - Συμβουλευτική (με ομαδικές & ατομικές συνεδρίες)

 

Ετικέτες: Προσωπική ανάπτυξη Αυτοβοήθεια Ψυχολογία Ψυχική υγεία