kids_parents.png

Ποιές συμπεριφορές των γονιών μπορεί να εμποδίσουν τα παιδιά από το να γίνουν το καλύτερο που μπορούν;

Οι περισσότεροι γονείς, έχουν τις καλύτερες προθέσεις και όνειρα για τα παιδιά τους. Όντας όμως άνθρωποι, είναι λογικό να κάνουν και λάθη.
Οι γονείς εργάζονται σκληρά για να αναθρέψουν τα παιδιά και πολλές φορές η καθημερινότητα, μπορεί να τους κάνει περισσότερο διεκπεραιωτικούς, παρά αρωγούς στο ταξίδι των παιδιών, που προσπαθούν να διαμορφώσουν την δικοί τους ανεξάρτητη προσωπικότητα.

Επίσης, πολλές φορές, βλέπουν τα παιδιά ως συνέχεια του εαυτού τους ή σαν μια δεύτερη ευκαιρία, να γίνουν τα παιδιά τους, ότι δεν μπόρεσαν να γίνουν εκείνοι. Χρειάζεται προσοχή τι θα διδάξετε στα παιδιά σας και σιγουρευτείτε ότι τα βοηθάτε να μάθουν πώς να ανακάμπτουν από μικρές ή μεγαλύτερες δυσκολίες, αφού θα είναι ένα αναπόφευκτο και συχνό κομμάτι της ζωής τους.
Το βασικότερο όμως είναι, να ακούτε τι έχουν να πουν και να νιώσετε τα συναισθήματα πίσω από τις λέξεις τους. Μέτα, αφού σκεφτείτε, μιλήσετε μαζί τους με τρόπο που να τα βοηθήσει να μάθουν από την εμπειρία σας, χωρίς να τα υποχρεώνετε να κάνουν κάτι που δεν έχουν πειστεί για αυτό.
Θυμηθείτε πως ήταν όταν εσείς ήσασταν παιδιά και τους τρόπους με τους οποίους, οι δικοί σας γονείς, σας δυσκόλεψαν κάποιες φορές, κάνοντας σας να νιώσετε, ανεπάρκεια, ντροπή και ενοχή, κάτι που σίγουρα δεν θα θέλατε να μεταδώσετε στα δικά σας παιδιά.. Ωστόσο υπάρχουν κάποιες συμπεριφορές που συναντάμε συχνότερα στις σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών και είναι οι εξής:

1. Τα αποθαρρύνουν από το να δοκιμάζουν νέα πράγματα.
Πολλές φορές, οι γονείς αποθαρρύνουν τα παιδιά από το να δοκιμάζουν νέα πράγματα, με την δικαιολογημένη (κάποιες φορές) πεποίθηση, ότι σπαταλούν χρόνο από τις υποχρεώσεις τους, (σχολείο, ξένες γλώσσες, αθλήματα, ωδείο κλπ), καθώς και τον φόβο μήπως αποτύχουν.(Ωστόσο, η αποτυχία είναι μέρος της ζωής και η αντιμετώπιση της με θετικό τρόπο είναι σημαντική για την μετέπειτα επιτυχία). Μην ξεχνάτε ότι ο πειραματισμός και η εξερεύνηση είναι αναγκαία, για την ανάπτυξη δεξιοτήτων και εμπειριών για την μετέπειτα ζωή τους. ( Σημαντικότερη από την τρίτη ξένη γλώσσα)

2. Τα φροντίζουν σε υπερβολικό βαθμό.
Το να κάνουν κάθε δουλειά για τα παιδιά τους, ακόμη και δουλειές που είναι ικανά να κάνουν από μόνα τους (και θα έπρεπε να κάνουν, ώστε να εξελιχθούν σε λειτουργικούς και αυτόνομους ενήλικες), είναι μια προβληματική συμπεριφορά, που μπορεί να οδηγήσει σε σχέσεις εξάρτησης και αίσθημα ανεπάρκειας και φόβου για την ανάληψη ευθηνών ως ενήλικες.

3. Η υπερβολική επιδοκιμασία.
Η επιδοκιμασία πρέπει να γίνετε με μέτρο και πάντα σε σχέση με ένα συγκεκριμένο γεγονός και όχι σε γενικότητες (πχ είσαι το εξυπνότερο παιδί του κόσμου). Η εστίαση στο να επιδοκιμάζετε μικρά ή μεγάλα επιτεύγματα,(ανάλογα την ηλικία των παιδιών), είναι πολύ σημαντική, ώστε να καταλάβει το παιδί ότι μπορεί να ανταπεξέλθει στις καταστάσεις. Όμως η υπερβολικά συχνή επιδοκιμασία αποτελεί πρόβλημα, αφού μπορεί να δημιουργήσει μια μορφή έπαρσης στα παιδιά και να πάψουν να έχουν κίνητρα ώστε να προσπαθούν.

4. Υπερβολικά αυστηρή συμπεριφορά και συνεχής επίβλεψη.
Το να επιβλέπετε κάθε κίνηση του παιδιού εκτός από ενοχλητικό, μπορεί να τα οδηγήσει στο να μην εμπιστεύονται τις δικές τους ικανότητες και να λαμβάνουν λιγότερα ρίσκα, ακόμα και όταν είναι πλήρως ικανά να κάνουν κάτι μόνα τους. Επιτρέποντας στα παιδιά, να διαχειρίζονται την συμπεριφορά τους, (σε λογικά όρια), θα τα βοηθήσει να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

5. Αποθάρρυνση συναισθηματικής έκφρασης.
Μια υγιής σχέση ανάμεσα σε γονέα και παιδιά προϋποθέτει να μπορούν οι γονείς να κατανοούν τα συναισθήματα των παιδιών τους και να μην σπεύδουν να τα εξαφανίσουν. Η ενεργητική ακρόαση, η ειλικρινής συζήτηση και η αποδοχή των αρνητικών συναισθημάτων τους, θα τα βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν για τα αρνητικά συναισθήματα και πώς να τα διαχειριστούν χωρίς να τα καταπνίγουν.

6. Ασυμφωνία των γονιών μεταξύ λόγων και πράξεων.
Τα παιδιά μαθαίνουν και αντιγραφούν τις συμπεριφορές των γονιών, ειδικότερα στις μικρές ηλικίες. Θα πρέπει λοιπόν να τα διδάσκετε μέσα από τα δικά σας παραδείγματα, αφού σας παρατηρούν και ψάχνουν να βρουν αν οι συμπεριφορές σας ταιριάζουν με αυτά που τους λέτε ότι πρέπει να κάνουν. Αν τους διδάσκετε συμπεριφορές που εσείς δεν ακολουθείτε, λαμβάνουν ένα μπερδεμένο μήνυμα και μπορεί να βιώσουν σύγχυση για το τι τελικά είναι σωστό.

Αν πιστεύετε ότι κάνετε και εσείς κάτι από τα παραπάνω, να θυμάστε ότι μπορείτε να το αλλάξετε προς όφελος δικό σας και των παιδιών σας. 

Ετικέτες: Ψυχολογία Γονέων Παιδοψυχολογία Διαπροσωπικές σχέσεις Ψυχολογία Σχολή Γονέων Παιδί